Vorto: teniĝo

  1. Pozicio de la korpo, maniero teni korpoparton, ofte rigardata kiel elmontriĝo de kutimoj, sentoj ks.

    • liaj manoj estis en ĝusta teniĝo ĝis la subiro de la suno

    • teniĝo malvarma, memfida, dignoplena, vigla kaj plena de ĉarmo

    • li prenis teniĝon ankoraŭ pli fieran

    • la teniĝo, la maniero paroli tute ne estis neĝentilaj, sed lia memfido konfuzis la knabinon

    • ili ne povis esti simplaj servistinoj: iliaj manoj estis tro delikataj, ilia teniĝo kaj moviĝado estis tro reĝaj

    • la ĝentila salutado de tiu ĉi nura kompensas al mi la malafablan teniĝon de la aliaj

En aliaj lingvoj

    • La angla: attitude, bearing, posture
    • La belorusa: пазіцыя (цела), выправа, манэра (трымацца)
    • La franca: attitude, conduite (attitude), contenance (attitude), maintien (attitude)
    • La germana: Haltung, Verhalten
    • La hispana: actitud, conducta (actitud), compostura (actitud)
    • La hungara: tartás, magaviselet
    • La pola: postawa
    • La rusa: позиция, отношение, осанка, манеры