background

Vorto: nobelo

  1. Homo, kiu pro familia deveno aŭ pro favoro de regnestro ricevis apartajn privilegiojn kaj almenaŭ honoran titolon, kiu distingigas lin de ceteraj regnanoj.

    • nur ĉirkaŭ la jaro 460 la nobeloj en Aŭvernjo ekkutimis paroli latine

En aliaj lingvoj

    • La angla: noble, nobleman
    • La franca: aristocrate (subst.), noble (subst.)
    • La germana: Adliger, Edelmann
    • La greka: ευγενής
    • La hispana: noble, aristócrata
    • La hungara: nemesember
    • La nederlanda: edelman
    • La portugala: nobre (subst.), aristocrata (subst.), fidalgo (subst.)
    • La rusa: дворянин