background

Vorto: fino

  1. Ĉeso de agado.

    • la fino de kantado

    • meti finon al la diskutado, al iu stato, al la milito

    • Cezaro havis malfeliĉan finon

  2. Lasta parto de io, en tempo aŭ spaco.

    • por esprimi direkton, ni aldonas al la vorto la finon «n»

    • de unu fino de la tero ĝis la alia fino

    • de la komenco ĝis la fino

    • la fino de libro, de kanto

    • loĝi en la fino de la mondo

    • la du finoj de bastono

    • ŝi kunpremis en ambaŭ manoj la finojn de la tuko

    • la finetoj de ŝiaj piedoj

    • venis fino al mia latino

    • bona vino al la fino

    • je la fino de la monato

En aliaj lingvoj

    • La belorusa: канец
    • La ĉeĥa: konec
    • La franca: fin (achèvement), achèvement, arrêt (achèvement)
    • La germana: Ende, Schluss, Abschluss
    • La hungara: vég, zárás, befejezés
    • La nederlanda: einde
    • La pola: koniec
    • La rumana: sfârşit
    • La rusa: конец
    • Volapuko: fin
    • La angla: end (of an interval)
    • La franca: extrémité (d'un intervalle)
    • La germana: Endpunkt, Intervallgrenze
    • La hungara: vég (intervallumé)
    • La pola: koniec (przedziału)
    • La rusa: крайняя точка (интервала)