Vorto: diligenta

  1. Konstante kaj zorge laborema, klopodema.

    • diligenta lernanto

    • homo diligenta havas riĉecon

    • estu diligenta pri tiuj aferoj, dediĉu vin al ili, por ke via progreso evidentiĝu al ĉiuj

    • li eliris, kaj komencis diligente rakonti kaj disfamigi la aferon

    • li elserĉis min tre diligente kaj min trovis

    • ŝi promesis, ke ŝi estos diligenta kaj faros ĉion, kion ŝiaj fortoj permesos

    • ili estis tre diligentaj kaj viglaj, la maljunaj geedzoj, neniun horon ili pasigis en senlaboreco

    • nia diligenta kolegaro ne laciĝos en laboro paca

    • diligente atenti la aŭditaĵojn

En aliaj lingvoj

    • La belorusa: руплівы, старанны, дбайны
    • La ĉeĥa: pilný, snaživý
    • La franca: appliqué (consciencieux), consciencieux (appliqué), diligent, empressé, zélé
    • La germana: fleißig
    • La hispana: diligente
    • La hungara: szorgalmas
    • La persa: ساعی, کوشا, سخت‌کوش, باپشتکار
    • La pola: pilny
    • La portugala: diligente, assíduo, esforçado, aplicado, atento
    • La rumana: harnic, silitor
    • La rusa: усердный, прилежный, старательный
    • La slovaka: usilovný
    • La sveda: flitig